De Vulkaneifel rond Daun, Manderscheid en Bad Bertrich betovert met een diversiteit die bijna geen enkele andere regio te bieden heeft: diepblauwe maaren, middeleeuwse burchten, authentieke musea en belevenissen voor het hele gezin. Of het nu zonnig is of regent, of je nu jong of oud bent – hier staat altijd een onvergetelijk uitstapje op je te wachten.
Hieronder vind je alle uitstapjes in één oogopslag.
De Jungferweiher, een opnieuw overstroomd droog maar ten noorden van het Ulmener Maar gelegen, staat bekend om zijn rijkdom aan trekvogels en dient als drinkwaterbron voor het district Cochem-Zell.
De Dunarisbron wordt door de plaatselijke bevolking al eeuwenlang "Frauendrees" (vrouwenbron) genoemd. De bron is te vinden in het kuurpark van Daun en het is een onderdeel van de Dreeswandelroute.
Verzameling van een steenrijke man: Hans Stölben is een steenrijke man, in de waarste zin van het woord.
een klein droog maar wordt weer vernat
Het kuuroord in de Vulkaaneifel met de "Eifelogen"
Het hoogste punt van de Mosenberg-groep heeft een uitkijktoren. Een 360° uitzicht over de vulkanische Eifel is de steile klim meer dan waard.
Het Weinfelder Maar, dat ongeveer 20.000 tot 30.000 jaar geleden is ontstaan, is met 487 meter boven NAP het hoogst gelegen maar van de drie Dauner Maren. Het meer is 51 meter diep en heeft een diameter van 396 tot 429 meter.
Uit de combinatie van ijskoud water en gloeiend rode lava ontstond duizenden jaren geleden door vulkanisme de Eifel zoals wij die nu kennen. De Maaren van de Vulkaaneifel zijn unieke natuurschoonheden die u zeker tijdens uw vakantie moet bezoeken. Ze getuigen nog steeds van de machtige kracht van het vulkanisme en zullen u in vervoering brengen. Sommige maars zijn bijzonder populair als badplaats in de zomer, andere vormen het landschap als droge maars met reusachtige afmetingen.
De populairste bron in de stad Daun is de zogenaamde Hotzendrees, gelegen aan de voet van de Burgberg en een onderdeel van de Dreeswandelroute. Het lekkere bruisende water "springt" uit zijn bron.
De bovenste burcht is het oudste van de twee Manderscheider burchten. Tot de opheffing van de keurvorstelijke staat en de verwoesting door de Fransen (1673) was het altijd eigendom van de Trierers. De goed bewaarde ruïnes zijn tegenwoordig eigendom van de stad Manderscheid en zijn vrij toegankelijk.